طرح آمريكايي خاورميانه بزرگ

در همان زمان خانم "مادلين البرايت"وزيرامور خارجه وقت آمريكا در واكنش تندي نسبت به اظهارات پطروس غالي خطاب به وي گفت : ديگر هرگز برصندلي دبير كلي سازمان ملل تكيه نخواهي زد.
غالي پس از5 سال دبير كلي برخلاف ساير اسلاف خود، پست خود را در سازمان ملل ترك كرد، زيرا ظاهرا خانم" البرايت "احساس كرد كه اين شخصيت شرقي فراتر از محدوده شغلي خود عمل مي كند  و اسرار آمريكا وطرح هاي دراز مدت اين كشور را فاش مي كند .
اين ديپلمات كاركشته مصري سرانجام جاي خود را به " كوفي عنان " داد و به مصربازگشت، زيرا استقلال عمل دبيركل سازمان ملل وفاش ساختن برخي اسرار با روحيه خانم البرايت سازگاري نداشت !
اينك با آشكار شدن تدريجي طرح "خاورميانه بزرگ" آمريكا، مفهوم كلام آن روز پطرس غالي روشن ترمي شود.
آيا اين طرح با هدف كوچك كردن وتقسيم كشورهاي خاورميانه تهيه شده ، ونقش آمريكا ورژيم صهيونيستي دراين ميان چيست؟ آياحقيقتا آمريكا در پي ايجاد دموكراسي دركشورهاي منطقه است واين دموكراسي وارداتي با آداب وسنن كشورهاي شرقي همخواني دارد؟ .
واقع امر اين است كه طرح "خاورميانه بزرگ " در زمان جرج بوش پدر واندكي پس از اخراج عراق ازكويت، توسط كارشناسان آمريكايي به عنوان منشور هزاره سوم تهيه شده است. برخي كشورهاي منطقه با آ گاهي ازاين طرح دست  به تغييرات سياسي و انجام اصلاحات در ساختارحكومتي خود زدند  تا" طوفان دموكراسي تحميلي آمريكا" را خارج از دروازه هاي خود مهار كنند .
حادثه 11 سپتامبر 2001 واشغال عراق توسط آمريكا وسر نگوني رژيم ديكتاتوري صدام در حقيقت پيش در آمد اين طرح است كه جرج بوش پسرسعي دارد تا از آن به عنوان برگ برنده انتخاباتي استفاده كند.
هدف اول وآخرطرح "خاورميانه بزرگ" درحقيقت ايجاد تسهيلات لازم براي رژيم صهيونيستي درراستاي تحقق روياي " اسرائيل بزرگ از نيل تا فرات" است كه رهبران جنبش صهيونيستي دهها سال در صدد اجراي آن مي باشند.
تدوين قانون اساسي عراق وبه كارگيري عبارات غير شفاف در مورد شمال اين كشور در واقع بخشي از اين طرح است تا در پرتوآن، پايگاهي براي اسرائيل در شمال عراق ايجاد شود.
حضور احتمالي اين رژيم در منطقه شمال عراق مي تواند براي برخي همسايگان اين كشور كه با سياست آمريكا ورژيم صهيونيستي همسويي ندارند آزار دهنده باشد.
طرح نقشه راه نيز جزيي از استراتژي آمريكا است تا به اين وسيله از طريق حل مقطعي مساله فلسطين، رژيم صهيونيستي امنيت مطلوب خود را در اراضي اشغالي براي پرداختن به بخش ديگري از خاورميانه به دست آورد.
درفرايند طرح "خاورميانه بزرگ " به بخشي از آفريقا نيز پرداخته شده وكشورمسلمان وعربي  سودان كه در امتداد ساحل نيل قرار دارد،  قرباني اين طرح شيطنت آميز است. رفت وآمد مكرر مسئولان بلند پايه آمريكا از جمله "كالين پاول" وزيرامورخارجه اين كشوربه سودان  براي حل مشكل جنوب، واحتمالا ايجاد يك دولت مستقل به رهبري سرهنگ "جان كارنگ" در جنوب سودان، كه بعدا مي تواند پايگاه  جنوبي اسرائيل باشد، جزيي از اين طرح است.
محاصره اقتصادي  سوريه  و  وارد  ساختن  فشارهاي سياسي  بر اين كشور در واقع با هدف خاصي صورت مي گيرد، زيرا در چارچوب اين هدف آمريكا تلاش مي كند  تا سوريه را به  صرف نظر كردن از منطقه اشغالي جولان، وادار سازد.اما آيا اين طرح موفقيت آميز خواهد بود؟ مسلما خيرزيرا آمريكا بدون توجه به ساختارهاي سياسي، اجتماعي ومذهبي منطقه ، طرح خود را كه بر گرفته از طرح "سايكس –پيكو" مي باشد دنبال مي كند.
مردم عراق، عليرغم تنوع قومي وعقيدتي وتضادهاي طايفه اي هرگز وتحت هيچ شرايطي حضور رژيم صهيونيستي را در كشور خود تحمل نخواهند كرد ،  واين امر بارها از سوي رهبران قوميت هاي مختلف عراقي مورد تاكيد قرارگرفته است. ملت سودان نيز چه مسلمان وچه مسيحي صدها سال با صميميت در كنارهم زندگي كرده اند ومسيحيان جنوب سودان مايل نيستند تماميت ارضي اين كشور مخدوش شود وخود را ابزار دست آمريكا ورژيم صهيونيستي قرار دهند.
فلسطينيان نيز بيش از سايرملتهاي مسلمان به توطئه هاي شوم رژيم صهيونيستي واقف هستند و بدون تشكيل يك دولت مستقل وخروج كامل اسرائيل ازاراضي 1967 هرگز با اين رژيم سازش نخواهند كرد. ملت سوريه نيز منطقه جولان را جزء تفكيك ناپذيرسرزمين خود مي داند و بدون عقب نشيني كامل رژيم صهيونيسيتي ازاين ارتفاعات،هرگز قرارداد صلحي با اسرائيل امضاء نخواهد كرد .
بنابراين ، اگر طرح سال 1916 "سايكس پيكو" خاورميانه را ميان دو امپراطوري آن زمان يعني فرانسه وبريتانيا تقسيم كرد، شرايط امروز خاورميانه وآگاهي ملتها هرگز اجازه نخواهد تا بار ديگر اين منطقه شاهد اجراي طرح توطئه آميزجديدي باشد.
وسرانجام ملتهاي خاورميانه با آگاهي از ضرورت ايجاد تغييراتي در ساختارحكومت هاي خود و انجام اصلاحات سياسي و بر خورداري از دموكراسي ومردمسالاري، تحت تاثير تحريكات آمريكا قرار نخواهند گرفت، ودموكراسي را كه جرج بوش از رهگذر تجهيزات نظامي خود به آنان هديه كند، قبول نخواهند كرد.